Ο μύθος της αύξησης του κρατικού (καθηγητικού) μισθολογίου και το ΔΝΤ

 

Επειδή τελευταία παρουσιάζεται ως βασική αιτία του δημοσιονομικού μας προβλήματος, το μισθολόγιο των δημοσίων υπαλλήλων θα θέλαμε μέσα από καθαρή μαθηματικό-στατιστική παρουσίαση να αποδείξουμε το αβάσιμο  του ισχυρισμού.

 

Ας υποθέσουμε ότι,

 

 

 

 

Επειδή δεν υπάρχει καμιά αυξητική μεταβολή του αριθμού των εκπαιδευτικών ανα κλίμακα xij, λόγω της μη αύξησης του αριθμού των μαθητών, δηλαδή υπάρχει προσεγγιστικά σταθερός αριθμός καθηγητών σε κάθε κλίμακα, καθώς και ο αντίστοιχος μισθός yij, δεν υπάρχει και ουσιαστική μεταβολή του συνολικού μισθολογίου των καθηγητών Π. Η μοναδική μεταβολή είναι η ΑΤΑ, η οποία μεγεθύνει το μισθό σαν αντιστάθμισμα προς τη γενική αύξηση των τιμών της αγοράς.

 

 

Έμμεση απόδειξη της μη αύξησης του μισθολογίου των καθηγητών, είναι και η μάλλον πτωτική πορεία του ποσοστού του συνολικού κρατικού μισθολογίου (όλων των δημοσίων υπαλλήλων)  επί των συνολικών εσόδων του δημοσίου

 

 

 

2002

2003

2004

2005

2006

2007

2008

2009

2010

39%

37%

38%

40%

38%

36%

35%

31%

32%

 

 

Η πρόσφατη επίσκεψη του κλιμακίου του ΔΝΤ και η πρόταση για μείωση του κρατικού μισθολογίου δια του κουτσουρέματος των μισθών, στερείται ορθολογιστικής προσέγγισης.  Ουσιαστικά το κλιμάκιο ευθυγραμμίστηκε και στήριξε το Διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας κ. Α. Ορφανίδη, διότι όλοι τους προέρχονται από την  ίδια οικονομική φιλοσοφική σχολή σκέψης. Αυτή του πρώην Διοικητή της Αμερικάνικης Κεντρικής Τράπεζας (Federal Reserve) Alan Greensban, που θέλει και προτείνει ευημερία των οικονομικών δεικτών και όχι απαραίτητα των πολιτών.

 

Όμως δεν σημαίνει ότι δεν μπορούν να γίνουν εξοικονομήσεις στον τομέα της Παιδείας. Για παράδειγμα γιατί να πληρώνονται πολλά εκατομμύρια τόσο για την αγορά  κάποιων λογισμικών όσο και για τις καταβολές ετήσιων ανανεώσεων αδειοδότησης τους (licence fees) την στιγμή που μπορούν να χρησιμοποιηθούν δωρεάν κάποια λογισμικά (open sourse software). Για παράδειγμα γιατί να πληρώνουμε τόσα εκατομμύρια για Microsoft Windows, που σημειωτέο πρέπει εκτός από την αγορά να πληρώνεται και ετήσιο τέλος ανανέωσης ανά μονάδα ηλεκτρονικού υπολογιστή,  τη στιγμή που υπάρχει το δωρεάν και συμβατό (compatible) με τα χρησιμοποιούμενα λογισμικά το Linux, το οποίο μάλιστα είναι και ένα πιο σταθερό λειτουργικό σύστημα (operating system).

 

Επίσης μιας και μιλάμε για δημοσιονομικά «σουλούπωμα» της Παιδείας να σηκωθεί κάποιος υπεύθυνος και να μας πει πόσα κόστισαν τα Ρουμάνικα λογισμικά που έχουν κατακλύσει τα Λύκεια της χώρας, τα οποία είναι όντως πολύ μέτριας εκπαιδευτικής ποιότητας. Αλλά εδώ ανοίγεται ένα νέο κεφάλαιο που έχει να κάνει με την οικονομική σπατάλη, τη διαπλοκή καθώς και τις μίζες.

 

Μήπως αυτά δεν τα βλέπουν οι «εγκέφαλοι» της πληροφορικής και οι καθοδηγητές τους, που παροικούν παρασιτικά στο Υπουργείο Παιδείας. Αλλά μάλλον και οι ίδιοι είναι μέλη και μέρη της κρίσης τόσο της εκπαιδευτικής όσο και της οικονομικής.

 

Παντελής Νικολαϊδης